2. Ubbarivaggo

1. Saṃsāramocakapetivatthu

95.

‘‘Naggā dubbaṇṇarūpāsi, kisā dhamanisanthatā;

Upphāsulike [uppāsuḷike (ka.)] kisike, kā nu tvaṃ idha tiṭṭhasī’’ti.

96.

‘‘Ahaṃ bhadante petīmhi, duggatā yamalokikā;

Pāpakammaṃ karitvāna, petalokaṃ ito gatā’’ti.

97.

‘‘Kiṃ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṃ kataṃ;

Kissa kammavipākena, petalokaṃ ito gatā’’ti.

98.

‘‘Anukampakā mayhaṃ nāhesuṃ bhante, pitā ca mātā athavāpi ñātakā;

Ye maṃ niyojeyyuṃ dadāhi dānaṃ, pasannacittā samaṇabrāhmaṇānaṃ.

99.

‘‘Ito ahaṃ vassasatāni pañca, yaṃ evarūpā vicarāmi naggā;

Khudāya taṇhāya ca khajjamānā, pāpassa kammassa phalaṃ mamedaṃ.

100.

‘‘Vandāmi taṃ ayya pasannacittā, anukampa maṃ vīra mahānubhāva;

Datvā ca me ādisa yaṃ hi kiñci, mocehi maṃ duggatiyā bhadante’’ti.

101.

Sādhūti so paṭissutvā, sāriputtonukampako;

Bhikkhūnaṃ ālopaṃ datvā, pāṇimattañca coḷakaṃ;

Thālakassa ca pānīyaṃ, tassā dakkhiṇamādisi.

102.

Samanantarānuddiṭṭhe, vipāko udapajjatha;

Bhojanacchādanapānīyaṃ, dakkhiṇāya idaṃ phalaṃ.

103.

Tato suddhā sucivasanā, kāsikuttamadhārinī;

Vicittavatthābharaṇā, sāriputtaṃ upasaṅkami.

104.

‘‘Abhikkantena vaṇṇena, yā tvaṃ tiṭṭhasi devate;

Obhāsentī disā sabbā, osadhī viya tārakā.

105.

‘‘Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati;

Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā.

106.

‘‘Pucchāmi taṃ devi mahānubhāve, manussabhūtā kimakāsi puññaṃ;

Kenāsi evaṃ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti.

107.

‘‘Uppaṇḍukiṃ kisaṃ chātaṃ, naggaṃ sampatitacchaviṃ [āpatitacchaviṃ (sī.)];

Muni kāruṇiko loke, taṃ maṃ addakkhi duggataṃ.

108.

‘‘Bhikkhūnaṃ ālopaṃ datvā, pāṇimattañca coḷakaṃ;

Thālakassa ca pānīyaṃ, mama dakkhiṇamādisi.

109.

‘‘Ālopassa phalaṃ passa, bhattaṃ vassasataṃ dasa;

Bhuñjāmi kāmakāminī, anekarasabyañjanaṃ.

110.

‘‘Pāṇimattassa coḷassa, vipākaṃ passa yādisaṃ;

Yāvatā nandarājassa, vijitasmiṃ paṭicchadā.

111.

‘‘Tato bahutarā bhante, vatthānacchādanāni me;

Koseyyakambalīyāni, khomakappāsikāni ca.

112.

‘‘Vipulā ca mahagghā ca, tepākāsevalambare;

Sāhaṃ taṃ paridahāmi, yaṃ yaṃ hi manaso piyaṃ.

113.

‘‘Thālakassa ca pānīyaṃ, vipākaṃ passa yādisaṃ;

Gambhīrā caturassā ca, pokkharañño sunimmitā.

114.

‘‘Setodakā suppatitthā, sītā appaṭigandhiyā;

Padumuppalasañchannā, vārikiñjakkhapūritā.

115.

‘‘Sāhaṃ ramāmi kīḷāmi, modāmi akutobhayā;

Muniṃ kāruṇikaṃ loke, bhante vanditumāgatā’’ti.

Saṃsāramocakapetivatthu paṭhamaṃ.

2. Sāriputtattheramātupetivatthu

116.

‘‘Naggā dubbaṇṇarūpāsi, kisā dhamanisanthatā;

Upphāsulike kisike, kā nu tvaṃ idha tiṭṭhasi’’.

117.

‘‘Ahaṃ te sakiyā mātā, pubbe aññāsu jātīsu;

Upapannā pettivisayaṃ, khuppipāsasamappitā.

118.

‘‘Chaḍḍitaṃ khipitaṃ kheḷaṃ, siṅghāṇikaṃ silesumaṃ;

Vasañca ḍayhamānānaṃ, vijātānañca lohitaṃ.

119.

‘‘Vaṇikānañca yaṃ ghāna-sīsacchinnāna lohitaṃ;

Khudāparetā bhuñjāmi, itthipurisanissitaṃ.

120.

‘‘Pubbalohitaṃ bhakkhāmi [pubbalohitabhakkhāsmi (sī.)], pasūnaṃ mānusāna ca;

Aleṇā anagārā ca, nīlamañcaparāyaṇā.



2. 优婆离品
1. 解脱轮回鬼故事
95.
"你赤身露体，形貌丑陋，瘦骨嶙峋，筋骨凸显，
腹部下陷，形容憔悴，你是谁在此站立？"
96.
"尊者啊，我是一个饿鬼，处于不幸的阎魔世界，
因作恶业，从此世去往饿鬼界。"
97.
"你以身语意作了什么恶业？
因何业报而从此去往饿鬼界？"
98.
"尊者，我没有怜悯心的人，无论是父母还是亲属；
没有人指导我布施，以清净心供养沙门婆罗门。
99.
"我从此已五百年，如此裸体四处游荡；
被饥渴所折磨，这是我恶业的果报。
100.
"尊者，我以清净心礼敬您，大能者请怜悯我，
请为我布施任何东西，解救我脱离恶趣。"
101.
具有怜悯心的舍利弗，应允说"善哉"，
将一团食物施予比丘，一握布料，
以及一碗饮水，为她回向功德。
102.
功德回向刚完成，果报立即显现：
食物、衣服、饮水，这是回向的果报。
103.
于是她变得清净，身着洁白衣服，披戴迦尸国最上等布料，
装饰着各种华美饰品，走近舍利弗。
104.
"天女啊，你以殊胜容色在此站立，
照亮四方，如同夜空中的明星。
105.
"你为何有如此容色，为何在此获得成就，
一切心所欲求之物，都为你涌现。
106.
"大威力的天女啊，我问你，做人时修何福德？
为何有如此炽盛威力，容色照耀一切方向？"
107.
"我曾苍白消瘦饥饿，赤裸形貌憔悴，
世间具慈悲的牟尼，见到我如此不幸。
108.
"他将一团食物施予比丘，一握布料，
以及一碗饮水，为我回向功德。
109.
"请看这一团食物的果报，千年享受美食，
我随意享用，种种美味佳肴。
110.
"请看一握布料的果报是如何，
在难陀王的领地内所有的衣物，
111.
"尊者，我的衣物远比那更多，
有丝绸毛毯，亚麻棉布等。
112.
"华贵而昂贵的衣物，悬挂在空中，
我随心所欲地穿戴任何喜爱之物。
113.
"请看那一碗饮水的果报如何，
四方形的深池已为我建造。
114.
"池水清澈，容易亲近，清凉无异味，
布满红白莲花，花蕊装点其中。
115.
"我在此欢乐游戏，愉悦无所畏惧，
尊者，我来礼敬世间慈悲的牟尼。"
解脱轮回鬼故事第一
2. 舍利弗长老母亲鬼故事
116.
"你赤身露体，形貌丑陋，瘦骨嶙峋，筋骨凸显，
腹部下陷，形容憔悴，你是谁在此站立。"
117.
"我是你前世其他生中的亲生母亲，
投生饿鬼道，为饥渴所困。
118.
"吐弃的痰液，鼻涕，口水，
以及产妇的血液，和焚烧的脂肪。
119.
"被砍头者的血液，和伤口流出的血，
我因饥饿而食用，这些附着于男女身上的。
120.
"我以脓血为食，来自牲畜和人类，
无处可依，无家可归，以青色床褥为归宿。"

121.

‘‘Dehi puttaka me dānaṃ, datvā anvādisāhi me;

Appeva nāma mucceyyaṃ, pubbalohitabhojanā’’ti.

122.

Mātuyā vacanaṃ sutvā, upatissonukampako;

Āmantayi moggallānaṃ, anuruddhañca kappinaṃ.

123.

Catasso kuṭiyo katvā, saṅghe cātuddise adā;

Kuṭiyo annapānañca, mātu dakkhiṇamādisī.

124.

Samanantarānuddiṭṭhe, vipāko udapajjatha;

Bhojanaṃ pānīyaṃ vatthaṃ, dakkhiṇāya idaṃ phalaṃ.

125.

Tato suddhā sucivasanā, kāsikuttamadhārinī;

Vicittavatthābharaṇā, kolitaṃ upasaṅkami.

126.

‘‘Abhikkantena vaṇṇena, yā tvaṃ tiṭṭhasi devate;

Obhāsentī disā sabbā, osadhī viya tārakā.

127.

‘‘Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati;

Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā.

128.

‘‘Pucchāmi taṃ devi mahānubhāve, manussabhūtā kimakāsi puññaṃ;

Kenāsi evaṃ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti.

129.

‘‘Sāriputtassāhaṃ mātā, pubbe aññāsu jātīsu;

Upapannā pettivisayaṃ, khuppipāsasamappitā.

130.

‘‘Chaḍḍitaṃ khipitaṃ kheḷaṃ, siṅghāṇikaṃ silesumaṃ;

Vasañca ḍayhamānānaṃ, vijātānañca lohitaṃ.

131.

‘‘Vaṇikānañca yaṃ ghāna-sīsacchinnāna lohitaṃ;

Khudāparetā bhuñjāmi, itthipurisanissitaṃ.

132.

‘‘Pubbalohitaṃ bhakkhissaṃ, pasūnaṃ mānusāna ca;

Aleṇā anagārā ca, nīlamañcaparāyaṇā.

133.

‘‘Sāriputtassa dānena, modāmi akutobhayā;

Muniṃ kāruṇikaṃ loke, bhante vanditumāgatā’’ti.

Sāriputtattherassa mātupetivatthu dutiyaṃ.

3. Mattāpetivatthu

134.

‘‘Naggā dubbaṇṇarūpāsi, kisā dhamanisanthatā;

Upphāsulike kisike, kā nu tvaṃ idha tiṭṭhasī’’ti.

135.

‘‘Ahaṃ mattā tuvaṃ tissā, sapattī te pure ahuṃ;

Pāpakammaṃ karitvāna, petalokaṃ ito gatā’’ti.

136.

‘‘Kiṃ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṃ kataṃ;

Kissa kammavipākena, petalokaṃ ito gatā’’ti.

137.

‘‘Caṇḍī ca pharusā cāsiṃ, issukī maccharī saṭhā [saṭhī (sī.)];

Tāhaṃ duruttaṃ vatvāna, petalokaṃ ito gatā’’ti.

138.

Sabbaṃ [saccaṃ (ka.)] ahampi jānāmi, yathā tvaṃ caṇḍikā ahu;

Aññañca kho taṃ pucchāmi, kenāsi paṃsukunthitā’’ti.

139.

‘‘Sīsaṃnhātā tuvaṃ āsi, sucivatthā alaṅkatā;

Ahañca kho [kho taṃ (sī. ka.)] adhimattaṃ, samalaṅkatatarā tayā.

140.

‘‘Tassā me pekkhamānāya, sāmikena samantayi;

Tato me issā vipulā, kodho me samajāyatha.

141.

‘‘Tato paṃsuṃ gahetvāna, paṃsunā taṃ hi okiriṃ [taṃ vikīrihaṃ (syā. ka.)];

Tassa kammavipākena, tenamhi paṃsukunthitā’’ti.

142.

‘‘Saccaṃ ahampi jānāmi, paṃsunā maṃ tvamokiri;

Aññañca kho taṃ pucchāmi, kena khajjasi kacchuyā’’ti.

143.

‘‘Bhesajjahārī ubhayo, vanantaṃ agamimhase;

Tvañca bhesajjamāhari, ahañca kapikacchuno.

144.

‘‘Tassā tyājānamānāya, seyyaṃ tyāhaṃ samokiriṃ;

Tassa kammavipākena, tena khajjāmi kacchuyā’’ti.

145.

‘‘Saccaṃ ahampi jānāmi, seyyaṃ me tvaṃ samokiri;

Aññañca kho taṃ pucchāmi, kenāsi naggiyā tuva’’nti.

146.

‘‘Sahāyānaṃ samayo āsi, ñātīnaṃ samitī ahu;

Tvañca āmantitā āsi, sasāminī no ca kho ahaṃ.

147.

‘‘Tassā tyājānamānāya, dussaṃ tyāhaṃ apānudiṃ;

Tassa kammavipākena, tenamhi naggiyā aha’’nti.

148.

‘‘Saccaṃ ahampi jānāmi, dussaṃ me tvaṃ apānudi;

Aññañca kho taṃ pucchāmi, kenāsi gūthagandhinī’’ti.



121.
"儿子啊，请为我布施，布施后为我回向；
也许我能解脱，不再以脓血为食。"
122.
听闻母亲的话语，富有同情心的优波底沙（舍利弗的本名），
召集了目犍连、阿那律陀和迦宾那。
123.
建造了四座精舍，布施给四方僧团；
将精舍、食物和饮水，为母亲回向功德。
124.
功德回向刚完成，果报立即显现：
食物、饮水、衣服，这是回向的果报。
125.
于是她变得清净，身着洁白衣服，披戴迦尸国最上等布料，
装饰着各种华美饰品，走近拘利多（目犍连的本名）。
126.
"天女啊，你以殊胜容色在此站立，
照亮四方，如同夜空中的明星。
127.
"你为何有如此容色，为何在此获得成就，
一切心所欲求之物，都为你涌现。
128.
"大威力的天女啊，我问你，做人时修何福德？
为何有如此炽盛威力，容色照耀一切方向？"
129.
"我是舍利弗的母亲，在前世其他生中，
投生饿鬼道，为饥渴所困。
130.
"吐弃的痰液，鼻涕，口水，
以及产妇的血液，和焚烧的脂肪。
131.
"被砍头者的血液，和伤口流出的血，
我因饥饿而食用，这些附着于男女身上的。
132.
"我以脓血为食，来自牲畜和人类，
无处可依，无家可归，以青色床褥为归宿。
133.
"因舍利弗的布施，我现在愉悦无所畏惧，
尊者，我来礼敬世间慈悲的牟尼。"
舍利弗长老母亲鬼故事第二
3. 摩塔鬼故事
134.
"你赤身露体，形貌丑陋，瘦骨嶙峋，筋骨凸显，
腹部下陷，形容憔悴，你是谁在此站立？"
135.
"我是摩塔，你是帝沙，我曾是你前世的同房妻子，
因作恶业，从此去往饿鬼界。"
136.
"你以身语意作了什么恶业？
因何业报而从此去往饿鬼界？"
137.
"我曾暴躁粗暴，嫉妒吝啬狡诈，
因说恶语，从此去往饿鬼界。"
138.
"我也知道这一切，你确实脾气暴躁，
但我还想问你，为何被尘土所覆？"
139.
"你曾沐浴头发，穿着干净衣服装饰，
而我过分地，比你更加盛装打扮。
140.
"当我看着时，夫君与你交谈，
于是我生起强烈嫉妒，愤怒在我心中升起。
141.
"于是我抓起尘土，将尘土撒向你，
因那业报，我现在被尘土覆盖。"
142.
"我也知道这是真的，你确实用尘土撒我，
但我还想问你，为何被疥疮所困？"
143.
"我们两人一起去森林，采集药材，
你采集了药草，而我却采了引起瘙痒的植物。
144.
"趁你不知道时，我将它撒在你的床上，
因那业报，我现在被疥疮所困。"
145.
"我也知道这是真的，你确实在我床上撒了东西，
但我还想问你，为何你赤身露体？"
146.
"朋友们有聚会，亲戚们也有集会，
你受到邀请，而我却没有。
147.
"趁你不知道时，我偷走了你的衣服，
因那业报，我现在赤身露体。"
148.
"我也知道这是真的，你确实偷走我的衣服，
但我还想问你，为何身上有粪便的臭味？"

149.

‘‘Tava gandhañca mālañca, paccagghañca vilepanaṃ;

Gūthakūpe adhāresiṃ [adhāresiṃ (ka.)], taṃ pāpaṃ pakataṃ mayā;

Tassa kammavipākena, tenamhi gūthagandhinī’’ti.

150.

‘‘Saccaṃ ahampi jānāmi, taṃ pāpaṃ pakataṃ tayā;

Aññañca kho taṃ pucchāmi, kenāsi duggatā tuva’’nti.

151.

‘‘Ubhinnaṃ samakaṃ āsi, yaṃ gehe vijjate dhanaṃ;

Santesu deyyadhammesu, dīpaṃ nākāsimattano;

Tassa kammavipākena, tenamhi duggatā ahaṃ.

152.

‘‘Tadeva maṃ tvaṃ avaca, ‘pāpakammaṃ nisevasi;

Na hi pāpehi kammehi, sulabhā hoti suggatī’’’ti.

153.

‘‘Vāmato maṃ tvaṃ paccesi, athopi maṃ usūyasi;

Passa pāpānaṃ kammānaṃ, vipāko hoti yādiso.

154.

‘‘Te gharā tā ca dāsiyo [te gharadāsiyo āsuṃ (sī. syā.), te ghare dāsiyo ceva (ka.)], tānevābharaṇānime;

Te aññe paricārenti, na bhogā honti sassatā.

155.

‘‘Idāni bhūtassa pitā, āpaṇā gehamehiti;

Appeva te dade kiñci, mā su tāva ito agā’’ti.

156.

‘‘Naggā dubbaṇṇarūpāmhi, kisā dhamanisanthatā;

Kopīnametaṃ itthīnaṃ, mā maṃ bhūtapitāddasā’’ti.

157.

‘‘Handa kiṃ vā tyāhaṃ [kiṃ tyāhaṃ (sī. syā.), kiṃ vatāhaṃ (ka.)] dammi, kiṃ vā tedha [kiṃ vā ca te (sī. syā.), kiṃ vidha te (ka.)] karomahaṃ;

Yena tvaṃ sukhitā assa, sabbakāmasamiddhinī’’ti.

158.

‘‘Cattāro bhikkhū saṅghato, cattāro pana puggalā;

Aṭṭha bhikkhū bhojayitvā, mama dakkhiṇamādisa;

Tadāhaṃ sukhitā hessaṃ, sabbakāmasamiddhinī’’ti.

159.

Sādhūti sā paṭissutvā, bhojayitvāṭṭha bhikkhavo;

Vatthehacchādayitvāna, tassā dakkhiṇamādisī.

160.

Samanantarānuddiṭṭhe , vipāko udapajjatha;

Bhojanacchādanapānīyaṃ, dakkhiṇāya idaṃ phalaṃ.

161.

Tato suddhā sucivasanā, kāsikuttamadhārinī;

Vicittavatthābharaṇā, sapattiṃ upasaṅkami.

162.

‘‘Abhikkantena vaṇṇena, yā tvaṃ tiṭṭhasi devate;

Obhāsentī disā sabbā, osadhī viya tārakā.

163.

‘‘Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati;

Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā.

164.

‘‘Pucchāmi taṃ devi mahānubhāve, manussabhūtā kimakāsi puññaṃ;

Kenāsi evaṃ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti.

165.

‘‘Ahaṃ mattā tuvaṃ tissā, sapattī te pure ahuṃ;

Pāpakammaṃ karitvāna, petalokaṃ ito gatā.

166.

‘‘Tava dinnena dānena, modāmi akutobhayā;

Cīraṃ jīvāhi bhagini, saha sabbehi ñātibhi;

Asokaṃ virajaṃ ṭhānaṃ, āvāsaṃ vasavattinaṃ.

167.

‘‘Idha dhammaṃ caritvāna, dānaṃ datvāna sobhane;

Vineyya maccheramalaṃ samūlaṃ, aninditā saggamupehi ṭhāna’’nti.

Mattāpetivatthu tatiyaṃ.

4. Nandāpetivatthu

168.

‘‘Kāḷī dubbaṇṇarūpāsi, pharusā bhīrudassanā;

Piṅgalāsi kaḷārāsi, na taṃ maññāmi mānusi’’nti.

169.

‘‘Ahaṃ nandā nandisena, bhariyā te pure ahuṃ;

Pāpakammaṃ karitvāna, petalokaṃ ito gatā’’ti.

170.

‘‘Kiṃ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṃ kataṃ;

Kissa kammavipākena, petalokaṃ ito gatā’’ti.

171.

‘‘Caṇḍī ca pharusā cāsiṃ [caṇḍī pharusavācā ca (sī.)], tayi cāpi agāravā;

Tāhaṃ duruttaṃ vatvāna, petalokaṃ ito gatā’’ti.

172.

‘‘Handuttarīyaṃ dadāmi te, imaṃ [idaṃ (sī. aṭṭha.)] dussaṃ nivāsaya;

Imaṃ dussaṃ nivāsetvā, ehi nessāmi taṃ gharaṃ.



149.
"你的香料和花环，以及贵重的涂香，
我将它们扔进粪坑，那是我所作的恶业；
因那业报，我现在身带粪臭。"
150.
"我也知道这是真的，那是你所作的恶业，
但我还想问你，为何你如此贫困？"
151.
"我们两人共同拥有，家中所有的财富，
虽有可布施之物，我却未为自己点亮明灯；
因那业报，我现在如此贫困。
152.
"你那时就对我说过，'你在造作恶业，
通过恶业，确实难得善趣。'"
153.
"你对我心怀嫉恨，而且常常妒忌我，
请看恶业的果报，是如何显现的。
154.
"那些房子和婢女，还有这些装饰品，
现在服侍着别人，财富确实不会永恒。
155.
"现在孩子的父亲，将从市场回到家，
也许他会给你一些东西，请暂时不要离开。"
156.
"我赤身露体形貌丑陋，瘦骨嶙峋筋骨凸显，
这是女人的羞耻之处，不要让孩子的父亲看见我。"
157.
"那么我该给你什么，或者我该为你做什么？
使你能够快乐，满足一切愿望。"
158.
"请供养四位僧团比丘，四位个人比丘，
供养八位比丘后，为我回向功德；
那时我将快乐，满足一切愿望。"
159.
她应允说"善哉"，供养八位比丘，
并以衣物布施，为她回向功德。
160.
功德回向刚完成，果报立即显现：
食物、衣服、饮水，这是回向的果报。
161.
于是她变得清净，身着洁白衣服，披戴迦尸国最上等布料，
装饰着各种华美饰品，走近同房妻子。
162.
"天女啊，你以殊胜容色在此站立，
照亮四方，如同夜空中的明星。
163.
"你为何有如此容色，为何在此获得成就，
一切心所欲求之物，都为你涌现。
164.
"大威力的天女啊，我问你，做人时修何福德？
为何有如此炽盛威力，容色照耀一切方向？"
165.
"我是摩塔，你是帝沙，我曾是你前世的同房妻子，
因作恶业，从此去往饿鬼界。
166.
"因你所布施的功德，我现在愉悦无所畏惧，
愿你长寿，妹妹，与所有亲属共同，
愿你住在无忧无染之处，化生天众的住所。
167.
"在此修习正法，布施善行，贤善的人啊，
连根拔除吝啬之垢，无人诽谤地往生天界。"
摩塔鬼故事第三
4. 难陀鬼故事
168.
"你肤色黝黑形貌丑陋，粗暴可怖难看，
眼睛发黄牙齿突出，我不认为你是人类。"
169.
"我是难陀，难提谢那，曾是你前世的妻子，
因作恶业，从此去往饿鬼界。"
170.
"你以身语意作了什么恶业？
因何业报而从此去往饿鬼界？"
171.
"我曾暴躁粗暴，对你也不恭敬，
因说恶语，从此去往饿鬼界。"
172.
"来，我给你上衣，穿上这件衣服，
穿上这衣服后，来吧，我带你回家。"

173.

‘‘Vatthañca annapānañca, lacchasi tvaṃ gharaṃ gatā;

Putte ca te passissasi, suṇisāyo ca dakkhasī’’ti.

174.

‘‘Hatthena hatthe te dinnaṃ, na mayhaṃ upakappati;

Bhikkhū ca sīlasampanne, vītarāge bahussute.

175.

‘‘Tappehi annapānena, mama dakkhiṇamādisa;

Tadāhaṃ sukhitā hessaṃ, sabbakāmasamiddhinī’’ti.

176.

Sādhūti so paṭissutvā, dānaṃ vipulamākiri;

Annaṃ pānaṃ khādanīyaṃ, vatthasenāsanāni ca;

Chattaṃ gandhañca mālañca, vividhā ca upāhanā.

177.

Bhikkhū ca sīlasampanne, vītarāge bahussute;

Tappetvā annapānena, tassā dakkhiṇamādisī.

178.

Samanantarānuddiṭṭhe , vipāko udapajjatha;

Bhojanacchādanapānīyaṃ, dakkhiṇāya idaṃ phalaṃ.

179.

Tato suddhā sucivasanā, kāsikuttamadhārinī;

Vicittavatthābharaṇā, sāmikaṃ upasaṅkami.

180.

‘‘Abhikkantena vaṇṇena, yā tvaṃ tiṭṭhasi devate;

Obhāsentī disā sabbā, osadhī viya tārakā.

181.

‘‘Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati;

Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā.

182.

‘‘Pucchāmi taṃ devi mahānubhāve, manussabhūtā kimakāsi puññaṃ;

Kenāsi evaṃ jalitānubhāvā, vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī’’ti.

183.

‘‘Ahaṃ nandā nandisena, bhariyā te pure ahuṃ;

Pāpakammaṃ karitvāna, petalokaṃ ito gatā.

184.

‘‘Tava dinnena dānena, modāmi akutobhayā;

Ciraṃ jīva gahapati, saha sabbehi ñātibhi;

Asokaṃ virajaṃ khemaṃ, āvāsaṃ vasavattinaṃ.

185.

‘‘Idha dhammaṃ caritvāna, dānaṃ datvā gahapati;

Vineyya maccheramalaṃ samūlaṃ, anindito saggamupehi ṭhāna’’nti.

Nandāpetivatthu catutthaṃ.

5. Maṭṭhakuṇḍalīpetavatthu

186.

[vi. va. 1207] ‘‘Alaṅkato maṭṭhakuṇḍalī, māladhārī haricandanussado;

Bāhā paggayha kandasi, vanamajjhe kiṃ dukkhito tuva’’nti.

187.

‘‘Sovaṇṇamayo pabhassaro, uppanno rathapañjaro mama;

Tassa cakkayugaṃ na vindāmi, tena dukkhena jahāmi jīvita’’nti.

188.

‘‘Sovaṇṇamayaṃ maṇimayaṃ, lohitakamayaṃ [lohitaṅgamayaṃ (syā.), lohitaṅkamayaṃ (sī.), lohamayaṃ (katthaci)] atha rūpiyamayaṃ;

Ācikkha me bhaddamāṇava, cakkayugaṃ paṭipādayāmi te’’ti.

189.

So māṇavo tassa pāvadi, ‘‘candasūriyā ubhayettha dissare;

Sovaṇṇamayo ratho mama, tena cakkayugena sobhatī’’ti.

190.

‘‘Bālo kho tvaṃ asi māṇava, yo tvaṃ patthayase apatthiyaṃ;

Maññāmi tuvaṃ marissasi, na hi tvaṃ lacchasi candasūriye’’ti.

191.

‘‘Gamanāgamanampi dissati, vaṇṇadhātu ubhayattha vīthiyā;

Peto kālakato na dissati, ko nidha kandataṃ bālyataro’’ti.

192.

‘‘Saccaṃ kho vadesi māṇava, ahameva kandataṃ bālyataro;

Candaṃ viya dārako rudaṃ, petaṃ kālakatābhipatthayi’’nti.

193.

‘‘Ādittaṃ vata maṃ santaṃ, ghatasittaṃva pāvakaṃ;

Vārinā viya osiñcaṃ, sabbaṃ nibbāpaye daraṃ.

194.

‘‘Abbahī [abbūḷhaṃ (syā. ka.)] vata me sallaṃ, sokaṃ hadayanissitaṃ;

Yo me sokaparetassa, puttasokaṃ apānudi.

195.

‘‘Svāhaṃ abbūḷhasallosmi, sītibhūtosmi nibbuto;

Na socāmi na rodāmi, tava sutvāna māṇavā’’ti.

196.

‘‘Devatā nusi gandhabbo, adu sakko purindado;

Ko vā tvaṃ kassa vā putto, kathaṃ jānemu taṃ maya’’nti.



173.
"回到家后，你将获得衣服、食物和饮水，
你将看见你的儿女们，也将见到儿媳们。"
174.
"手把手给我的东西，对我没有益处，
但那些具足戒行，离欲多闻的比丘们。
175.
"请以食物饮水供养他们，为我回向功德，
那时我将快乐，满足一切愿望。"
176.
他应允说"善哉"，广行布施，
食物、饮料、硬食，衣服和住处，
伞盖、香料和花环，以及各种鞋履。
177.
供养具足戒行，离欲多闻的比丘们，
以食物饮水供养后，为她回向功德。
178.
功德回向刚完成，果报立即显现：
食物、衣服、饮水，这是回向的果报。
179.
于是她变得清净，身着洁白衣服，披戴迦尸国最上等布料，
装饰着各种华美饰品，走近丈夫。
180.
"天女啊，你以殊胜容色在此站立，
照亮四方，如同夜空中的明星。
181.
"你为何有如此容色，为何在此获得成就，
一切心所欲求之物，都为你涌现。
182.
"大威力的天女啊，我问你，做人时修何福德？
为何有如此炽盛威力，容色照耀一切方向？"
183.
"我是难陀，难提谢那，曾是你前世的妻子，
因作恶业，从此去往饿鬼界。
184.
"因你所布施的功德，我现在愉悦无所畏惧，
愿你长寿，居士，与所有亲属共同，
愿你住在无忧无染安稳之处，化生天众的住所。
185.
"在此修习正法，布施善行，居士啊，
连根拔除吝啬之垢，无人诽谤地往生天界。"
难陀鬼故事第四
5. 玛达昆达利鬼故事
186.
"你装饰着磨亮的耳环，戴着花环涂抹旃檀，
在林中举臂哭泣，你为何如此痛苦？"
187.
"我有一辆金光闪耀的车，
但找不到一对车轮，因此痛苦难忍想要舍命。"
188.
"无论是金制的、宝石制的，红宝石制的还是银制的，
请告诉我，善良的少年，我将为你做一对车轮。"
189.
那少年对他说："日月二轮在此可见，
我的金车，正需要那对车轮来装饰。"
190.
"少年啊，你真是愚蠢，追求不可得之物，
我想你必将死去，因你绝得不到日月。"
191.
"日月的升落可见，两者的光色在天际可见，
而死去的亡灵不可见，在此哭泣的人谁更愚蠢？"
192.
"少年啊，你说的是真的，我这哭泣的人更加愚蠢，
如同孩童哭求明月，我在追求已死的亡灵。"
193.
"我如被点燃，如被油浇的火，
你如水浇灭，平息了我所有的忧愁。
194.
"你拔除了我心中，深埋的悲伤之箭，
为我这悲痛的人，去除了对儿子的忧伤。
195.
"我现在箭已拔除，内心清凉寂静，
听了你的话，少年啊，我不再忧伤哭泣。"
196.
"你是天神还是乾闼婆，或是帝释天主？
你是谁，是谁的儿子，我们该如何认识你？"

197.

‘‘Yañca kandasi yañca rodasi, puttaṃ āḷāhane sayaṃ dahitvā;

Svāhaṃ kusalaṃ karitvā kammaṃ, tidasānaṃ sahabyataṃ gato’’ti.

198.

‘‘Appaṃ vā bahuṃ vā nāddasāma, dānaṃ dadantassa sake agāre;

Uposathakammaṃ vā tādisaṃ, kena kammena gatosi devaloka’’nti.

199.

‘‘Ābādhikohaṃ dukkhito gilāno, āturarūpomhi sake nivesane;

Buddhaṃ vigatarajaṃ vitiṇṇakaṅkhaṃ, addakkhiṃ sugataṃ anomapaññaṃ.

200.

‘‘Svāhaṃ muditamano pasannacitto, añjaliṃ akariṃ tathāgatassa;

Tāhaṃ kusalaṃ karitvāna kammaṃ, tidasānaṃ sahabyataṃ gato’’ti.

201.

‘‘Acchariyaṃ vata abbhutaṃ vata, añjalikammassa ayamīdiso vipāko;

Ahampi muditamano pasannacitto, ajjeva buddhaṃ saraṇaṃ vajāmī’’ti.

202.

‘‘Ajjeva buddhaṃ saraṇaṃ vajāhi, dhammañca saṅghañca pasannacitto;

Tatheva sikkhāya padāni pañca, akhaṇḍaphullāni samādiyassu.

203.

‘‘Pāṇātipātā viramassu khippaṃ, loke adinnaṃ parivajjayassu;

Amajjapo mā ca musā bhaṇāhi, sakena dārena ca hohi tuṭṭho’’ti.

204.

‘‘Atthakāmosi me yakkha, hitakāmosi devate;

Karomi tuyhaṃ vacanaṃ, tvaṃsi ācariyo mamāti.

205.

‘‘Upemi saraṇaṃ buddhaṃ, dhammañcāpi anuttaraṃ;

Saṅghañca naradevassa, gacchāmi saraṇaṃ ahaṃ.

206.

‘‘Pāṇātipātā viramāmi khippaṃ, loke adinnaṃ parivajjayāmi;

Amajjapo no ca musā bhaṇāmi; Sakena dārena ca homi tuṭṭho’’ti.

Maṭṭhakuṇḍalīpetavatthu pañcamaṃ.

6. Kaṇhapetavatthu

207.

‘‘Uṭṭhehi kaṇha kiṃ sesi, ko attho supanena te;

Yo ca tuyhaṃ sako bhātā, hadayaṃ cakkhu ca [cakkhuṃva (aṭṭha.)] dakkhiṇaṃ;

Tassa vātā balīyanti, sasaṃ jappati [ghaṭo jappati (ka.)] kesavā’’ti.

208.

‘‘Tassa taṃ vacanaṃ sutvā, rohiṇeyyassa kesavo;

Taramānarūpo vuṭṭhāsi, bhātusokena aṭṭito.

209.

‘‘Kiṃ nu ummattarūpova, kevalaṃ dvārakaṃ imaṃ;

Saso sasoti lapasi, kīdisaṃ sasamicchasi.

210.

‘‘Sovaṇṇamayaṃ maṇimayaṃ, lohamayaṃ atha rūpiyamayaṃ;

Saṅkhasilāpavāḷamayaṃ, kārayissāmi te sasaṃ.

211.

‘‘Santi aññepi sasakā, araññavanagocarā;

Tepi te ānayissāmi, kīdisaṃ sasamicchasī’’ti.

212.

‘‘Nāhamete sase icche, ye sasā pathavissitā;

Candato sasamicchāmi, taṃ me ohara kesavā’’ti.

213.

‘‘So nūna madhuraṃ ñāti, jīvitaṃ vijahissasi;

Apatthiyaṃ patthayasi, candato sasamicchasī’’ti.

214.

‘‘Evaṃ ce kaṇha jānāsi, yathaññamanusāsasi;

Kasmā pure mataṃ puttaṃ, ajjāpi manusocasi.

215.

‘‘Na yaṃ labbhā manussena, amanussena vā pana;

Jāto me mā mari putto, kuto labbhā alabbhiyaṃ.

216.

‘‘Na mantā mūlabhesajjā, osadhehi dhanena vā;

Sakkā ānayituṃ kaṇha, yaṃ petamanusocasi.

217.

‘‘Mahaddhanā mahābhogā, raṭṭhavantopi khattiyā;

Pahūtadhanadhaññāse, tepi no [natthetthapāṭhabhedo] ajarāmarā.

218.

‘‘Khattiyā brāhmaṇā vessā, suddā caṇḍālapukkusā;

Ete caññe ca jātiyā, tepi no ajarāmarā.

219.

‘‘Ye mantaṃ parivattenti, chaḷaṅgaṃ brahmacintitaṃ;

Ete caññe ca vijjāya, tepi no ajarāmarā.

220.

‘‘Isayo vāpi [isayo cāpi (vimānavatthu 99)] ye santā, saññatattā tapassino;

Sarīraṃ tepi kālena, vijahanti tapassino.

221.

‘‘Bhāvitattā arahanto, katakiccā anāsavā;

Nikkhipanti imaṃ dehaṃ, puññapāpaparikkhayā’’ti.



197.
"你为之哭泣和悲伤的儿子，就是被你自己火化在葬地的那个，
我因造作善业，已往生三十三天。"
198.
"我们未见你在家中，布施多少或少许，
也未见你修持布萨，因何业报得生天界？"
199.
"我病重痛苦卧病，身体虚弱躺在家中，
见到离尘无疑的佛陀，善逝具无上智慧。
200.
"我以欢喜心清净意，向如来合掌致敬，
因造作此善业，得生三十三天。"
201.
"真是稀有真是奇特，合掌致敬竟有如此果报，
我也以欢喜心清净意，今日即归依佛陀。"
202.
"今日你当归依佛，以清净心归依法与僧，
同时受持五戒，完整无缺地守持。
203.
"迅速远离杀生，在世间避免不与取，
不饮酒也不妄语，对自己妻子知足。"
204.
"夜叉啊，你为我谋利，天神啊，你为我谋福，
我将遵从你的话，你是我的老师。
205.
"我归依佛陀，也归依无上法，
我也归依人天导师的僧团。
206.
"我迅速远离杀生，在世间避免不与取，
不饮酒也不妄语，对自己妻子知足。"
玛达昆达利鬼故事第五
6. 黑天鬼故事
207.
"起来吧，黑天，为何还睡，睡眠对你有何益处？
你那亲生兄弟，他的心脏和右眼，
正受风的煎熬，计都啊，兔子正在嘶叫。"
208.
"听到罗希尼之子的话，计都（黑天）
内心烦恼兄弟之苦，匆忙起身。
209.
"你为何像个疯子般，在整个德瓦罗迦（城）中，
不断喊着'兔子兔子'，你想要什么样的兔子？
210.
"金制的、宝石制的，铜制的还是银制的，
贝壳、水晶、珊瑚制的，我都可为你制作兔子。
211.
"还有其他野生兔子，生活在森林中，
我也可为你捕捉，你想要什么样的兔子？"
212.
"我不要这些兔子，这些住在地上的兔子，
我要月亮上的兔子，计都啊，请为我取来。"
213.
"可怜的亲人啊，你必将失去生命，
你在追求不可得之物，想要月亮上的兔子。"
214.
"黑天啊，如果你如此明白，能这样教导他人，
为何对已死的儿子，至今还在悲伤？
215.
"无论是人或非人，都无法获得的事，
就是'愿我的儿子不死'，怎能得到不可得之事。
216.
"无论是咒语、根药，草药还是财富，
黑天啊，都无法带回，你所悲伤的亡者。
217.
"即使大富大贵，统领国土的刹帝利，
拥有丰富财粮，他们也不能长生不死。
218.
"刹帝利、婆罗门、吠舍，首陀罗、旃陀罗、补羯娑，
这些和其他种姓的人，都不能长生不死。
219.
"那些诵习咒语的人，精通婆罗门六支明论，
这些和其他明咒专家，也不能长生不死。
220.
"即使是寂静的仙人，自制的苦行者，
这些苦行者到时也要，舍弃他们的身体。
221.
"修行成就的阿罗汉，已完成任务无烦恼，
因善恶业已尽，也要舍弃此身。"

222.

‘‘Ādittaṃ vata maṃ santaṃ, ghatasittaṃva pāvakaṃ;

Vārinā viya osiñcaṃ, sabbaṃ nibbāpaye daraṃ.

223.

‘‘Abbahī vata me sallaṃ, sokaṃ hadayanissitaṃ;

Yo me sokaparetassa, puttasokaṃ apānudi.

224.

‘‘Svāhaṃ abbūḷhasallosmi, sītibhūtosmi nibbuto;

Na socāmi na rodāmi, tava sutvāna bhātika’’ [bhāsitaṃ (syā.)].

225.

Evaṃ karonti sappaññā, ye honti anukampakā;

Nivattayanti sokamhā, ghaṭo jeṭṭhaṃva bhātaraṃ.

226.

Yassa etādisā honti, amaccā paricārakā;

Subhāsitena anventi, ghaṭo jeṭṭhaṃva bhātaranti.

Kaṇhapetavatthu chaṭṭhaṃ.

7. Dhanapālaseṭṭhipetavatthu

227.

‘‘Naggo dubbaṇṇarūposi, kiso dhamanisanthato;

Upphāsuliko kisiko, ko nu tvamasi mārisa’’.

228.

‘‘Ahaṃ bhadante petomhi, duggato yamalokiko;

Pāpakammaṃ karitvāna, petalokaṃ ito gato’’.

229.

‘‘Kiṃ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṃ kataṃ;

Kissa kammavipākena, petalokaṃ ito gato’’.

230.

‘‘Nagaraṃ atthi paṇṇānaṃ [dasannānaṃ (sī. syā. pī.)], erakacchanti vissutaṃ;

Tattha seṭṭhi pure āsiṃ, dhanapāloti maṃ vidū.

231.

‘‘Asīti sakaṭavāhānaṃ, hiraññassa ahosi me;

Pahūtaṃ me jātarūpaṃ, muttā veḷuriyā bahū.

232.

‘‘Tāva mahaddhanassāpi, na me dātuṃ piyaṃ ahu;

Pidahitvā dvāraṃ bhuñjiṃ [bhuñjāmi (sī. syā.)], mā maṃ yācanakāddasuṃ.

233.

‘‘Assaddho maccharī cāsiṃ, kadariyo paribhāsako;

Dadantānaṃ karontānaṃ, vārayissaṃ bahu jane [bahujjanaṃ (sī. syā.)].

234.

‘‘Vipāko natthi dānassa, saṃyamassa kuto phalaṃ;

Pokkharaññodapānāni, ārāmāni ca ropite;

Papāyo ca vināsesiṃ, dugge saṅkamanāni ca.

235.

‘‘Svāhaṃ akatakalyāṇo, katapāpo tato cuto;

Upapanno pettivisayaṃ, khuppipāsasamappito.

236.

‘‘Pañcapaṇṇāsavassāni, yato kālaṅkato ahaṃ;

Nābhijānāmi bhuttaṃ vā, pītaṃ vā pana pāniyaṃ.

237.

‘‘Yo saṃyamo so vināso,yo vināso so saṃyamo;

Petā hi kira jānanti, yo saṃyamo so vināso.

238.

‘‘Ahaṃ pure saṃyamissaṃ, nādāsiṃ bahuke dhane;

Santesu deyyadhammesu, dīpaṃ nākāsimattano;

Svāhaṃ pacchānutappāmi, attakammaphalūpago.

239.

[pe. va. 69] ‘‘Uddhaṃ catūhi māsehi, kālaṃkiriyā bhavissati;

Ekantakaṭukaṃ ghoraṃ, nirayaṃ papatissahaṃ.

240.

[pe. va. 70] ‘‘Catukkaṇṇaṃ catudvāraṃ, vibhattaṃ bhāgaso mitaṃ;

Ayopākārapariyantaṃ, ayasā paṭikujjitaṃ.

241.

[pe. va. 71] ‘‘Tassa ayomayā bhūmi, jalitā tejasā yutā;

Samantā yojanasataṃ, pharitvā tiṭṭhati sabbadā.

242.

[pe. va. 72] ‘‘Tatthāhaṃ dīghamaddhānaṃ, dukkhaṃ vedissa vedanaṃ;

Phalaṃ pāpassa kammassa, tasmā socāmahaṃ bhusaṃ.

243.

‘‘Taṃ vo vadāmi bhaddaṃ vo, yāvantettha samāgatā;

Mākattha pāpakaṃ kammaṃ, āvi vā yadi vā raho.

244.

‘‘Sace taṃ pāpakaṃ kammaṃ, karissatha karotha vā;

Na vo dukkhā pamutyatthi [pamuttatthi (sabbattha) udā. 44 passitabbaṃ], uppaccāpi [upeccāpi (syā. ka.)] palāyataṃ.

245.

‘‘Matteyyā hotha petteyyā, kule jeṭṭhāpacāyikā;

Sāmaññā hotha brahmaññā, evaṃ saggaṃ gamissathā’’ti.

Dhanapālaseṭṭhipetavatthu sattamaṃ.

8. Cūḷaseṭṭhipetavatthu

246.

‘‘Naggo kiso pabbajitosi bhante, rattiṃ kuhiṃ gacchasi kissa hetu;

Ācikkha me taṃ api sakkuṇemu, sabbena vittaṃ paṭipādaye tuva’’nti.



222.
"我如被点燃，如被油浇的火，
你如水浇灭，平息了我所有的忧愁。
223.
"你拔除了我心中，深埋的悲伤之箭，
为我这悲痛的人，去除了对儿子的忧伤。
224.
"我现在箭已拔除，内心清凉寂静，
听了你的话兄弟啊，我不再忧伤哭泣。"
225.
有智慧的人如此行事，那些富有同情心的人，
如伽陀使兄长，从悲伤中解脱。
226.
若有如此这般的，大臣和随从，
以善言相劝导，如伽陀对兄长。
黑天鬼故事第六
7. 财护长者鬼故事
227.
"你赤身露体形貌丑陋，瘦骨嶙峋筋骨凸显，
腹部下陷形容憔悴，尊者啊你是谁？"
228.
"尊者啊，我是个饿鬼，处于不幸的阎魔世界，
因作恶业，从此去往饿鬼界。"
229.
"你以身语意作了什么恶业？
因何业报而从此去往饿鬼界？"
230.
"有座城市名叫叶罗迦车，众所周知，
我曾是那里的长者，人们称我为财护。
231.
"我拥有八十车的黄金，
大量的金币，还有许多珍珠琉璃。
232.
"虽有如此巨富，我却不喜布施，
关门独自用餐，生怕乞者看见。
233.
"我不具信心且吝啬，贪婪又好骂人，
对那些布施修善的人，我阻止了许多。
234.
"'布施没有果报，节制哪有功德？'
我毁坏了莲池水井，园林种植，
破坏了给水处，和难行处的桥梁。
235.
"我未作善业反作恶，从那里死后，
投生饿鬼道，为饥渴所困。
236.
"自从我命终以来，已五十五年，
不记得曾经吃过，或喝过任何饮水。
237.
"所谓节制即是毁灭，所谓毁灭即是节制，
据说饿鬼都知道，节制即是毁灭。
238.
"我过去节制太过，拥有大量财富却不施，
虽有可布施之物，却未为自己点亮明灯；
现在我深感后悔，自受业报。
239.
"再过四个月，我就要命终，
将堕入极其痛苦可怕的地狱。
240.
"那地狱有四角四门，分区划界而建，
周围有铁墙环绕，上覆铁板。
241.
"其地面由铁制成，炽热具火焰，
四面百由旬，永远如此持续。
242.
"我将在那里长期，感受痛苦，
这是恶业的果报，因此我极度忧愁。
243.
"我对你们说，愿你们平安，所有在此聚集的人，
不要造作恶业，无论明处或暗处。
244.
"如果你们将要或正在，造作恶业，
即使跑得再快，也无法逃脱痛苦。
245.
"要孝顺父母，恭敬族中长者，
要尊重沙门婆罗门，如此才能往生天界。"
财护长者鬼故事第七
8. 小长者鬼故事
246.
"尊者，你赤身瘦弱如出家人，夜晚往何处去有何目的？
请告诉我如果我能帮忙，我愿以全部财富相助。"

247.

‘‘Bārāṇasī nagaraṃ dūraghuṭṭhaṃ, tatthāhaṃ gahapati aḍḍhako ahu dīno;

Adātā gedhitamano āmisasmiṃ, dussīlyena yamavisayamhi patto.

248.

‘‘So sūcikāya kilamito tehi,

Teneva ñātīsu yāmi āmisakiñcikkhahetu;

Adānasīlā na ca saddahanti,

Dānaphalaṃ hoti paramhi loke.

249.

‘‘Dhītā ca mayhaṃ lapate abhikkhaṇaṃ, ‘dassāmi dānaṃ pitūnaṃ pitāmahānaṃ’;

Tamupakkhaṭaṃ parivisayanti brāhmaṇā [brāhmaṇe (sī.)], ‘yāmi ahaṃ andhakavindaṃ bhottu’’’nti.

250.

Tamavoca rājā ‘‘anubhaviyāna tampi,

Eyyāsi khippaṃ ahamapi kassaṃ pūjaṃ;

Ācikkha me taṃ yadi atthi hetu,

Saddhāyitaṃ hetuvaco suṇomā’’ti.

251.

‘Tathā’ti vatvā agamāsi tattha, bhuñjiṃsu bhattaṃ na ca dakkhiṇārahā;

Paccāgami rājagahaṃ punāparaṃ, pāturahosi purato janādhipassa.

252.

Disvāna petaṃ punadeva āgataṃ, rājā avoca ‘‘ahamapi kiṃ dadāmi;

Ācikkha me taṃ yadi atthi hetu, yena tuvaṃ cirataraṃ pīṇito siyā’’ti.

253.

‘‘Buddhañca saṅghaṃ parivisiyāna rāja, annena pānena ca cīvarena;

Taṃ dakkhiṇaṃ ādisa me hitāya, evaṃ ahaṃ cirataraṃ pīṇito siyā’’ti.

254.

Tato ca rājā nipatitvā tāvade [tāvadeva (syā.), tadeva (ka.)], dānaṃ sahatthā atulaṃ daditvā [atulañca datvā (syā. ka.)] saṅghe;

Ārocesi pakataṃ [ārocayī pakatiṃ (sī. syā.)] tathāgatassa, tassa ca petassa dakkhiṇaṃ ādisittha.

255.

So pūjito ativiya sobhamāno, pāturahosi purato janādhipassa;

‘‘Yakkhohamasmi paramiddhipatto, na mayhamatthi samā sadisā [mayhamiddhisamasadisā (sī. syā.)] mānusā.

256.

‘‘Passānubhāvaṃ aparimitaṃ mamayidaṃ, tayānudiṭṭhaṃ atulaṃ datvā saṅghe;

Santappito satataṃ sadā bahūhi, yāmi ahaṃ sukhito manussadevā’’ti.

Cūḷaseṭṭhipetavatthu aṭṭhamaṃ niṭṭhitaṃ.

Bhāṇavāraṃ paṭhamaṃ niṭṭhitaṃ.

9. Aṅkurapetavatthu

257.

‘‘Yassa atthāya gacchāma, kambojaṃ dhanahārakā;

Ayaṃ kāmadado yakkho, imaṃ yakkhaṃ nayāmase.

258.

‘‘Imaṃ yakkhaṃ gahetvāna, sādhukena pasayha vā;

Yānaṃ āropayitvāna, khippaṃ gacchāma dvāraka’’nti.

259.

[jā. 1.10.151; 1.14.196; 2.18.153; 2.22.10] ‘‘Yassa rukkhassa chāyāya, nisīdeyya sayeyya vā;

Na tassa sākhaṃ bhañjeyya, mittadubbho hi pāpako’’ti.

260.

‘‘Yassa rukkhassa chāyāya, nisīdeyya sayeyya vā;

Khandhampi tassa chindeyya, attho ce tādiso siyā’’ti.

261.

‘‘Yassa rukkhassa chāyāya, nisīdeyya sayeyya vā;

Na tassa pattaṃ bhindeyya [hiṃseyya (ka.)], mittadubbho hi pāpako’’ti.

262.

‘‘Yassa rukkhassa chāyāya, nisīdeyya sayeyya vā;

Samūlampi taṃ abbuhe [ubbahe (?)], attho ce tādiso siyā’’ti.

263.

‘‘Yassekarattimpi ghare vaseyya, yatthannapānaṃ puriso labhetha;

Na tassa pāpaṃ manasāpi cintaye, kataññutā sappurisehi vaṇṇitā.

264.

‘‘Yassekarattimpi ghare vaseyya, annena pānena upaṭṭhito siyā;

Na tassa pāpaṃ manasāpi cintaye, adubbhapāṇī dahate mittadubbhiṃ.

265.

‘‘Yo pubbe katakalyāṇo, pacchā pāpena hiṃsati;

Allapāṇihato [adubbhipāṇīhato (ka)] poso, na so bhadrāni passatī’’ti.

266.

‘‘Nāhaṃ devena vā manussena vā, issariyena vāhaṃ suppasayho;

Yakkhohamasmi paramiddhipatto, dūraṅgamo vaṇṇabalūpapanno’’ti.



247.
"在远近闻名的波罗奈城（现今瓦拉纳西），我曾是个富有却吝啬的居士；
不愿施舍心系财物，因不道德而堕入阎魔界。
248.
"我被针所折磨，
因此我为了一点食物而去见亲人；
那些不习惯布施的人不相信，
布施在来世会有果报。
249.
"我的女儿经常说：'我要为父亲祖父布施'，
婆罗门们正在分食她准备的供养，'我现在要去安塔卡温达吃饭。'"
250.
国王回答说："享用完那些后，
请快快回来，我也要供养；
请告诉我如果有原因，
我愿听信有理的话。"
251.
他说"好"后就去了那里，但那些不配受供养的人享用了食物；
他又回到王舍城（现今拉贾格利哈），出现在国王面前。
252.
看见饿鬼又回来，国王说："我该布施什么？
请告诉我如果有原因，使你能长期满足。"
253.
"大王啊，请以食物饮水和衣物，供养佛陀和僧团；
将功德回向给我，如此我能长期满足。"
254.
于是国王立即俯身，亲手向僧团作无比布施；
告知如来已作布施，并将功德回向给那饿鬼。
255.
他得到供养容光焕发，出现在国王面前：
"我是夜叉已得最高神通，人间没有与我相等相似者。
256.
"请看我这无量威力，因你布施无比供养僧团；
常常得到众多满足，我快乐地离开人天。"
小长者鬼故事第八完
第一诵品完
9. 安古拉鬼故事
257.
"我们为财前往甘菩阇（今柬埔寨），
这个能满愿的夜叉，让我们把他带去。
258.
"抓住这个夜叉，无论用好话还是强迫，
让他上车，快快前往德瓦罗迦。"
259.
"若在某树荫下，曾坐卧休息，
不应折断其枝，背叛朋友最为恶。"
260.
"若在某树荫下，曾坐卧休息，
若有此等需要，连树干也可砍。"
261.
"若在某树荫下，曾坐卧休息，
不应折其叶子，背叛朋友最为恶。"
262.
"若在某树荫下，曾坐卧休息，
若有此等需要，连根也可拔。"
263.
"若在某人家中，住宿哪怕一夜，
得到饮食供养，心中也不应想害他，善人赞叹知恩。
264.
"若在某人家中，住宿哪怕一夜，
得到饮食照顾，心中也不应想害他，不害之手能制服背信者。
265.
"谁先受人恩惠，后以恶意相加，
此人遭到反击，永不见好事。"
266.
"无论天神或人类，或以权势，都无法制服我，
我是具大神通的夜叉，能远行具备容貌与力量。"

267.

‘‘Pāṇi te sabbaso vaṇṇo, pañcadhāro madhussavo;

Nānārasā paggharanti, maññehaṃ taṃ purindada’’nti.

268.

‘‘Nāmhi devo na gandhabbo, nāpi sakko purindado;

Petaṃ maṃ aṅkura jānāhi, roruvamhā [heruvamhā (sī.)] idhāgata’’nti.

269.

‘‘Kiṃsīlo kiṃsamācāro, roruvasmiṃ pure tuvaṃ;

Kena te brahmacariyena, puññaṃ pāṇimhi ijjhatī’’ti.

270.

‘‘Tunnavāyo pure āsiṃ, roruvasmiṃ tadā ahaṃ;

Sukicchavutti kapaṇo, na me vijjati dātave.

271.

‘‘Nivesanañca [āvesanañca (sī.)] me āsi, asayhassa upantike;

Saddhassa dānapatino, katapuññassa lajjino.

272.

‘‘Tattha yācanakā yanti, nānāgottā vanibbakā;

Te ca maṃ tattha pucchanti, asayhassa nivesanaṃ.

273.

‘‘Kattha gacchāma bhaddaṃ vo, kattha dānaṃ padīyati;

Tesāhaṃ puṭṭho akkhāmi, asayhassa nivesanaṃ.

274.

‘‘Paggayha dakkhiṇaṃ bāhuṃ, ettha gacchatha bhaddaṃ vo;

Ettha dānaṃ padīyati, asayhassa nivesane.

275.

‘‘Tena pāṇi kāmadado, tena pāṇi madhussavo;

Tena me brahmacariyena, puññaṃ pāṇimhi ijjhatī’’ti.

276.

‘‘Na kira tvaṃ adā dānaṃ, sakapāṇīhi kassaci;

Parassa dānaṃ anumodamāno, pāṇiṃ paggayha pāvadi.

277.

‘‘Tena pāṇi kāmadado, tena pāṇi madhussavo;

Tena te brahmacariyena, puññaṃ pāṇimhi ijjhati.

278.

‘‘Yo so dānamadā bhante, pasanno sakapāṇibhi;

So hitvā mānusaṃ dehaṃ, kiṃ nu so disataṃ gato’’ti.

279.

‘‘Nāhaṃ pajānāmi asayhasāhino, aṅgīrasassa gatiṃ āgatiṃ vā;

Sutañca me vessavaṇassa santike, sakkassa sahabyataṃ gato asayho’’ti.

280.

‘‘Alameva kātuṃ kalyāṇaṃ, dānaṃ dātuṃ yathārahaṃ;

Pāṇiṃ kāmadadaṃ disvā, ko puññaṃ na karissati.

281.

‘‘So hi nūna ito gantvā, anuppatvāna dvārakaṃ;

Dānaṃ paṭṭhapayissāmi, yaṃ mamassa sukhāvahaṃ.

282.

‘‘Dassāmannañca pānañca, vatthasenāsanāni ca;

Papañca udapānañca, dugge saṅkamanāni cā’’ti.

283.

‘‘Kena te aṅgulī kuṇā [kuṇṭhā (sī. syā.)], mukhañca kuṇalīkataṃ [kuṇḍalīkataṃ (sī. syā. ka.)];

Akkhīni ca paggharanti, kiṃ pāpaṃ pakataṃ tayā’’ti.

284.

‘‘Aṅgīrasassa gahapatino, saddhassa gharamesino;

Tassāhaṃ dānavissagge, dāne adhikato ahuṃ.

285.

‘‘Tattha yācanake disvā, āgate bhojanatthike;

Ekamantaṃ apakkamma, akāsiṃ kuṇaliṃ mukhaṃ.

286.

‘‘Tena me aṅgulī kuṇā, mukhañca kuṇalīkataṃ;

Akkhīni me paggharanti, taṃ pāpaṃ pakataṃ mayā’’ti.

287.

‘‘Dhammena te kāpurisa, mukhañca kuṇalīkataṃ;

Akkhīni ca paggharanti, yaṃ taṃ parassa dānassa;

Akāsi kuṇaliṃ mukhaṃ.

288.

‘‘Kathaṃ hi dānaṃ dadamāno, kareyya parapattiyaṃ;

Annaṃ pānaṃ khādanīyaṃ, vatthasenāsanāni ca.

289.

‘‘So hi nūna ito gantvā, anuppatvāna dvārakaṃ;

Dānaṃ paṭṭhapayissāmi, yaṃ mamassa sukhāvahaṃ.

290.

‘‘Dassāmannañca pānañca, vatthasenāsanāni ca;

Papañca udapānañca, dugge saṅkamanāni cā’’ti.

291.

Tato hi so nivattitvā, anuppatvāna dvārakaṃ;

Dānaṃ paṭṭhapayi aṅkuro, yaṃtumassa [yaṃ taṃ assa (syā.), yantamassa (ka.)] sukhāvahaṃ.

292.

Adā annañca pānañca, vatthasenāsanāni ca;

Papañca udapānañca, vippasannena cetasā.

293.

‘‘Ko chāto ko ca tasito, ko vatthaṃ paridahissati;

Kassa santāni yoggāni, ito yojentu vāhanaṃ.




我来帮您将这段巴利文完整翻译成简体中文：
267.
"你的手掌完全光洁，如五道流淌的蜜浆；
各种美味从中流出，我想你必是因陀罗。"
268.
"我不是天神也不是乾闼婆，更不是因陀罗；
安库拉啊，要知道我是饿鬼，从卢鲁婆（地狱）来到此处。"
269.
"你在卢鲁婆城时有何品行举止？
因何种梵行修持，使你手掌获此福报？"
270.
"我曾在卢鲁婆城是一名裁缝，
那时我贫困艰难，无物可施。
271.
"我的住所在阿萨哈家附近，
他是位虔诚布施的主人，积累福德且知廉耻。
272.
"各种姓氏的乞丐来到那里，
他们向我打听阿萨哈的住所。
273.
"祝福你们！要去何处？在哪里有布施？
我被问及时就指引他们去阿萨哈的住所。
274.
"举起右臂说：祝福你们！往那边走；
在那里有布施，在阿萨哈的住所。
275.
"因此这手掌能满足愿望，因此这手掌如蜜般甘美；
因为这样的梵行，我的手掌获得福报。"
276.
"你确实未曾亲手布施任何物，
但赞叹他人布施时，举手指引方向。
277.
"因此这手掌能满足愿望，因此这手掌如蜜般甘美；
因为这样的梵行，你的手掌获得福报。
278.
"尊者啊，那位亲手布施的人，
他舍弃人身后往生何处？"
279.
"我不知道那位不可征服者阿萨哈，
那位光明者去向何方；
但我从毗沙门处听说，阿萨哈已往生到帝释天界。"
280.
"确实应当行善，随力布施，
见到这能满愿的手掌，谁还不愿修福？
281.
"我从这里离开后，
到达德瓦拉卡城（现今印度古吉拉特邦德瓦尔卡市），
将建立布施，为自己带来安乐。
282.
"我要布施饮食、衣服和住处，
还有水井和险路上的桥梁。"
283.
"为何你的手指弯曲，面容扭曲，
双眼流泪，你造作了什么恶业？"
284.
"在光明者居士的家中，
那位虔诚持家者的布施场合，
我曾担任布施总管。
285.
"那时见到前来求食的乞者，
我躲到一边，做出扭曲的面容。
286.
"因此我的手指弯曲，面容扭曲，
双眼流泪，这是我造作的恶业。"
287.
"你这恶人，依正法而论，
你的面容扭曲，双眼流泪，
都是因为你对他人布施时
做出扭曲的面容。
288.
"布施之时怎能依赖他人？
无论是食物、饮品、衣服还是住处。
289.
"我从这里离开后，
到达德瓦拉卡城，
将建立布施，为自己带来安乐。
290.
"我要布施饮食、衣服和住处，
还有水井和险路上的桥梁。"
291.
于是他回转，
到达德瓦拉卡城，
安库拉建立布施，为自己带来安乐。
292.
他以清净心布施
饮食、衣服和住处，
以及水井等。
293.
"谁饥饿谁口渴，谁需要衣服，
谁的车具已备好，从这里套上车辆。"

294.

‘‘Ko chatticchati gandhañca, ko mālaṃ ko upāhanaṃ;

Itissu tattha ghosenti, kappakā sūdamāgadhā [pāṭavā (ka.)];

Sadā sāyañca pāto ca, aṅkurassa nivesane.

295.

‘‘‘Sukhaṃ supati aṅkuro’, iti jānāti maṃ jano;

Dukkhaṃ supāmi sindhaka [sanduka, sindhuka (ka.)], yaṃ na passāmi yācake.

296.

‘‘‘Sukhaṃ supati aṅkuro’, iti jānāti maṃ jano;

Dukkhaṃ sindhaka supāmi, appake su vanibbake’’ti.

297.

‘‘Sakko ce te varaṃ dajjā, tāvatiṃsānamissaro;

Kissa sabbassa lokassa, varamāno varaṃ vare’’ti.

298.

‘‘Sakko ce me varaṃ dajjā, tāvatiṃsānamissaro;

Kāluṭṭhitassa me sato, suriyuggamanaṃ pati;

Dibbā bhakkhā pātubhaveyyuṃ, sīlavanto ca yācakā.

299.

‘‘Dadato me na khīyetha, datvā nānutapeyyahaṃ;

Dadaṃ cittaṃ pasādeyyaṃ, etaṃ sakkaṃ varaṃ vare’’ti.

300.

‘‘Na sabbavittāni pare pavecche, dadeyya dānañca dhanañca rakkhe;

Tasmā hi dānā dhanameva seyyo, atippadānena kulā na honti.

301.

‘‘Adānamatidānañca, nappasaṃsanti paṇḍitā;

Tasmā hi dānā dhanameva seyyo, samena vatteyya sa dhīradhammo’’ti.

302.

‘‘Aho vata re ahameva dajjaṃ, santo ca maṃ sappurisā bhajeyyuṃ;

Meghova ninnāni paripūrayanto [bhipūrayanto (sī.), hi pūrayanto (syā.)], santappaye sabbavanibbakānaṃ.

303.

‘‘Yassa yācanake disvā, mukhavaṇṇo pasīdati;

Datvā attamano hoti, taṃ gharaṃ vasato sukhaṃ.

304.

‘‘Yassa yācanake disvā, mukhavaṇṇo pasīdati;

Datvā attamano hoti, esā yaññassa [puññassa (sī.)] sampadā.

305.

[a. ni. 6.37] ‘‘Pubbeva dānā sumano, dadaṃ cittaṃ pasādaye;

Datvā attamano hoti, esā yaññassa [puññassa (sī.)] sampadā’’ti.

306.

Saṭṭhi vāhasahassāni, aṅkurassa nivesane;

Bhojanaṃ dīyate niccaṃ, puññapekkhassa jantuno.

307.

Tisahassāni sūdāni hi [sūdāni (syā. ka.)], āmuttamaṇikuṇḍalā;

Aṅkuraṃ upajīvanti, dāne yaññassa vāvaṭā [byāvaṭā (sī.), pāvaṭā (syā.)].

308.

Saṭṭhi purisasahassāni, āmuttamaṇikuṇḍalā;

Aṅkurassa mahādāne, kaṭṭhaṃ phālenti māṇavā.

309.

Soḷasitthisahassāni, sabbālaṅkārabhūsitā;

Aṅkurassa mahādāne, vidhā piṇḍenti nāriyo.

310.

Soḷasitthisahassāni, sabbālaṅkārabhūsitā;

Aṅkurassa mahādāne, dabbigāhā upaṭṭhitā.

311.

Bahuṃ bahūnaṃ pādāsi, ciraṃ pādāsi khattiyo;

Sakkaccañca sahatthā ca, cittīkatvā punappunaṃ.

312.

Bahū māse ca pakkhe ca, utusaṃvaccharāni ca;

Mahādānaṃ pavattesi, aṅkuro dīghamantaraṃ.

313.

Evaṃ datvā yajitvā ca, aṅkuro dīghamantaraṃ;

So hitvā mānusaṃ dehaṃ, tāvatiṃsūpago ahu.

314.

Kaṭacchubhikkhaṃ datvāna, anuruddhassa indako;

So hitvā mānusaṃ dehaṃ, tāvatiṃsūpago ahu.

315.

Dasahi ṭhānehi aṅkuraṃ, indako atirocati;

Rūpe sadde rase gandhe, phoṭṭhabbe ca manorame.

316.

Āyunā yasasā ceva, vaṇṇena ca sukhena ca;

Ādhipaccena aṅkuraṃ, indako atirocati.

317.

Tāvatiṃse yadā buddho, silāyaṃ paṇḍukambale;

Pāricchattakamūlamhi, vihāsi purisuttamo.

318.

Dasasu lokadhātūsu, sannipatitvāna devatā;

Payirupāsanti sambuddhaṃ, vasantaṃ nagamuddhani.

319.

Na koci devo vaṇṇena, sambuddhaṃ atirocati;

Sabbe deve atikkamma [adhigayha (sī.), atiggayha (ka)], sambuddhova virocati.



我来帮您将这段巴利文完整翻译成简体中文：
294.
"谁需要伞盖和香料，谁需要花环谁需要鞋子？"
理发师、厨师和马加达人这样喊着，
在安库拉的住所，日日朝夕不断。
295.
"'安库拉睡得安稳'，人们这样认为我；
辛德卡啊，当我看不到乞者时，我睡得很不安。
296.
"'安库拉睡得安稳'，人们这样认为我；
辛德卡啊，当乞者稀少时，我睡得很不安。"
297.
"如果帝释天主，三十三天之王，
愿意赐予你愿望，你会为全世界求取什么？"
298.
"如果帝释天主，三十三天之王愿意赐予我愿望，
我愿在每日清晨起身时，日出之际，
天界食物自然现前，有德行的乞者前来。
299.
"我施舍时永不匮乏，布施后不会后悔，
布施时心生欢喜，这是我向帝释求取的愿望。"
300.
"不应将全部财富施予他人，应当布施也要保护财富；
因此财富比布施更重要，过度布施会导致家族衰落。
301.
"智者既不赞叹不布施，也不赞叹过度布施；
因此财富比布施更重要，这是智者之法，应当适度而行。"
302.
"啊！我真希望能够布施，愿善人与正士亲近我；
如同雨云充满低洼之处，我要满足所有乞者的愿望。
303.
"见到乞者时面露喜色，
布施后心生欢喜，这样的家庭住着安乐。
304.
"见到乞者时面露喜色，
布施后心生欢喜，这就是祭祀的圆满。
305.
"布施前就心怀欢喜，布施时心生净信，
布施后心生欢喜，这就是祭祀的圆满。"
306.
在安库拉的住所中，
六万车量的食物，日日布施，
这是渴求功德者的行为。
307.
三千名戴着宝石耳环的厨师，
依靠安库拉生活，专注于布施祭祀。
308.
六万名戴着宝石耳环的青年，
在安库拉的大布施中劈柴。
309.
一万六千名装饰华丽的女子，
在安库拉的大布施中准备食物。
310.
一万六千名装饰华丽的女子，
在安库拉的大布施中手持勺子服务。
311.
这位刹帝利多次布施众多财物，
长期布施，恭敬地亲手施与，
心怀敬意反复布施。
312.
历经多月多旬，
多个季节年岁，
安库拉长期举行大布施。
313.
安库拉这样长期布施祭祀后，
舍弃人身，
往生到三十三天。
314.
因陀卡布施一勺食物
给阿那律陀，
舍弃人身后，也往生到三十三天。
315.
因陀卡在十个方面胜过安库拉：
色、声、味、香，
以及悦意的触。
316.
在寿命、名声、
容貌、快乐和
权势方面，因陀卡都胜过安库拉。
317.
当佛陀在三十三天，
黄色石板上，昼度树下，
至上丈夫安住时，
318.
十方世界的诸天神
齐聚一处，
亲近住在山顶的正觉者。
319.
没有任何天神的光辉
能胜过正觉者，
正觉者的光芒超越一切天神而显耀。

320.

Yojanāni dasa dve ca, aṅkuroyaṃ tadā ahu;

Avidūreva buddhassa [avidūre sambuddhassa (ka.)], indako atirocati.

321.

Oloketvāna sambuddho, aṅkurañcāpi indakaṃ;

Dakkhiṇeyyaṃ sambhāvento [pabhāvento (sī.)], idaṃ vacanamabravi.

322.

‘‘Mahādānaṃ tayā dinnaṃ, aṅkura dīghamantaraṃ;

Atidūre [suvidūre (ka.)] nisinnosi, āgaccha mama santike’’ti.

323.

Codito bhāvitattena, aṅkuro idamabravi;

‘‘Kiṃ mayhaṃ tena dānena, dakkhiṇeyyena suññataṃ.

324.

‘‘Ayaṃ so indako yakkho, dajjā dānaṃ parittakaṃ;

Atirocati amhehi, cando tāragaṇe yathā’’ti.

325.

‘‘Ujjaṅgale yathā khette, bījaṃ bahumpi ropitaṃ;

Na vipulaphalaṃ hoti, napi toseti kassakaṃ.

326.

‘‘Tatheva dānaṃ bahukaṃ, dussīlesu patiṭṭhitaṃ;

Na vipulaphalaṃ hoti, napi toseti dāyakaṃ.

327.

‘‘Yathāpi bhaddake khette, bījaṃ appampi ropitaṃ;

Sammā dhāraṃ pavecchante, phalaṃ toseti kassakaṃ.

328.

‘‘Tatheva sīlavantesu, guṇavantesu tādisu;

Appakampi kataṃ kāraṃ, puññaṃ hoti mahapphala’’nti.

329.

Viceyya dānaṃ dātabbaṃ, yattha dinnaṃ mahapphalaṃ;

Viceyya dānaṃ datvāna, saggaṃ gacchanti dāyakā.

330.

Viceyya dānaṃ sugatappasatthaṃ, ye dakkhiṇeyyā idha jīvaloke;

Etesu dinnāni mahapphalāni, bījāni vuttāni yathā sukhetteti.

Aṅkurapetavatthu navamaṃ.

10. Uttaramātupetivatthu

331.

Divāvihāragataṃ bhikkhuṃ, gaṅgātīre nisinnakaṃ;

Taṃ petī upasaṅkamma, dubbaṇṇā bhīrudassanā.

332.

Kesā cassā atidīghā [ahū dīghā (ka.)], yāvabhūmāvalambare [yāva bhūmyā’valambare (?)];

Kesehi sā paṭicchannā, samaṇaṃ etadabravi.

333.

‘‘Pañcapaṇṇāsavassāni, yato kālaṅkatā ahaṃ;

Nābhijānāmi bhuttaṃ vā, pītaṃ vā pana pāniyaṃ;

Dehi tvaṃ pāniyaṃ bhante, tasitā pāniyāya me’’ti.

334.

‘‘Ayaṃ sītodikā gaṅgā, himavantato [himavantāva (ka.)] sandati;

Piva etto gahetvāna, kiṃ maṃ yācasi pāniya’’nti.

335.

‘‘Sacāhaṃ bhante gaṅgāya, sayaṃ gaṇhāmi pāniyaṃ;

Lohitaṃ me parivattati, tasmā yācāmi pāniya’’nti.

336.

‘‘Kiṃ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṃ kataṃ;

Kissa kammavipākena, gaṅgā te hoti lohita’’nti.

337.

‘‘Putto me uttaro nāma [putto me bhante uttaro (ka.)], saddho āsi upāsako;

So ca mayhaṃ akāmāya, samaṇānaṃ pavecchati.

338.

‘‘Cīvaraṃ piṇḍapātañca, paccayaṃ sayanāsanaṃ;

Tamahaṃ paribhāsāmi, maccherena upaddutā.

339.

‘‘Yaṃ tvaṃ mayhaṃ akāmāya, samaṇānaṃ pavecchasi;

Cīvaraṃ piṇḍapātañca, paccayaṃ sayanāsanaṃ.

340.

‘‘Etaṃ te paralokasmiṃ, lohitaṃ hotu uttara;

Tassa kammassa vipākena, gaṅgā me hoti lohita’’nti.

Uttaramātupetivatthu dasamaṃ.

11. Suttapetavatthu

341.

‘‘Ahaṃ pure pabbajitassa bhikkhuno, suttaṃ adāsiṃ upasaṅkamma yācitā;

Tassa vipāko vipulaphalūpalabbhati, bahukā ca me uppajjare [bahū ca me upapajjare (sī.)] vatthakoṭiyo.

342.

‘‘Pupphābhikiṇṇaṃ ramitaṃ [rammamidaṃ (ka.)] vimānaṃ, anekacittaṃ naranārisevitaṃ;

Sāhaṃ bhuñjāmi ca pārupāmi ca, pahūtavittā na ca tāva khīyati.

343.

‘‘Tasseva kammassa vipākamanvayā, sukhañca sātañca idhūpalabbhati;

Sāhaṃ gantvā punadeva mānusaṃ, kāhāmi puññāni nayayyaputta ma’’nti.



我来帮您将这段巴利文完整翻译成简体中文：
320.
那时安库拉距离佛陀
十二由旬之远，
而因陀卡虽近却光芒更盛。
321.
正觉者观察
安库拉和因陀卡，
思虑应供者的特质，说出这番话：
322.
"安库拉啊，你长期
布施大量财物，
为何坐得如此遥远，来靠近我吧。"
323.
被觉悟者这样催促，
安库拉这样说：
"我的布施有何用，既无应供之人。
324.
"这位夜叉因陀卡，
虽然布施甚少，
却如月亮在群星中一般超越我们。"
325.
"就像在贫瘠的田地，
虽然播种很多，
收成却不丰盛，也不能令农夫欢喜。
326.
"同样地，大量布施
给予无德之人，
果报不会丰盛，也不能令施主欢喜。
327.
"就像在良田之中，
虽然播种很少，
若得适量雨水，收成令农夫欢喜。
328.
"同样地，布施给
具德之人和如是之人，
即使布施很少，也能获得大果报。"
329.
应当选择布施对象，布施于何处能得大果报，
选择合适对象布施的人，能往生天界。
330.
善逝赞叹选择性布施，此世间应供之人，
布施于彼等得大果报，如同良田播种。
安库拉饿鬼事第九
10. 优多罗母亲饿鬼事
331.
有一比丘在午休时分，
坐在恒河岸边，
一位丑陋可怖的女饿鬼
前来接近他。
332.
她的头发极长，
垂落到地面，
她用头发遮身，
对比丘说道：
333.
"自从我死后，
已经五十五年，
不记得曾吃过食物，
也未曾饮过水；
请您给我水喝，尊者，
我因口渴而求水。"
334.
"这里是清凉的恒河，
从雪山流下，
你自己取水饮用，
为何向我求水？"
335.
"尊者，如果我自己
从恒河取水，
它就变成血液，
所以我才向您求水。"
336.
"你是以身、口、意
造作了什么恶业？
以何业报的果报，
使恒河对你成为血液？"
337.
"我有个名叫优多罗的儿子，
是位虔诚的优婆塞，
他违背我的意愿，
布施给沙门。
338.
"衣服、饮食、
资具和住处，
我因悭贪困扰，
辱骂他。
339.
"'你违背我的意愿，
布施给沙门
衣服、饮食、
资具和住处。
340.
"优多罗啊，愿这在来世
对你成为血液'
因为那个业的果报，
恒河对我成为血液。"
优多罗母亲饿鬼事第十
11. 线饿鬼事
341.
"我从前遇到一位出家比丘，
他向我乞求，我给了他一根线；
那个善行的果报丰盛无比，
我获得了许多上等衣物。
342.
"这装饰着鲜花的宫殿令人喜悦，
有许多男女侍奉；
我享用着、穿着这些，
虽财富丰盛却永不耗尽。
343.
"承继那个善行的果报，
在此获得快乐和适意；
我若再得人身，
圣子啊，我定将继续行善。"

344.

‘‘Satta tuvaṃ vassasatā idhāgatā,

Jiṇṇā ca vuḍḍhā ca tahiṃ bhavissasi;

Sabbeva te kālakatā ca ñātakā,

Kiṃ tattha gantvāna ito karissasī’’ti.

345.

‘‘Satteva vassāni idhāgatāya me, dibbañca sukhañca samappitāya;

Sāhaṃ gantvāna punadeva mānusaṃ, kāhāmi puññāni nayayyaputta ma’’nti.

346.

So taṃ gahetvāna pasayha bāhāyaṃ, paccānayitvāna theriṃ sudubbalaṃ;

‘‘Vajjesi aññampi janaṃ idhāgataṃ, ‘karotha puññāni sukhūpalabbhati’’.

347.

‘‘Diṭṭhā mayā akatena sādhunā, petā vihaññanti tatheva manussā;

Kammañca katvā sukhavedanīyaṃ, devā manussā ca sukhe ṭhitā pajā’’ti.

Suttapetavatthu ekādasamaṃ.

12. Kaṇṇamuṇḍapetivatthu

348.

‘‘Soṇṇasopānaphalakā , soṇṇavālukasanthatā;

Tattha sogandhiyā vaggū, sucigandhā manoramā.

349.

‘‘Nānārukkhehi sañchannā, nānāgandhasameritā;

Nānāpadumasañchannā, puṇḍarīkasamotatā [samohatā (ka.)].

350.

‘‘Surabhiṃ sampavāyanti, manuññā māluteritā;

Haṃsakoñcābhirudā ca, cakkavakkābhikūjitā.

351.

‘‘Nānādijagaṇākiṇṇā , nānāsaragaṇāyutā;

Nānāphaladharā rukkhā, nānāpupphadharā vanā.

352.

‘‘Na manussesu īdisaṃ, nagaraṃ yādisaṃ idaṃ;

Pāsādā bahukā tuyhaṃ, sovaṇṇarūpiyāmayā;

Daddallamānā ābhenti [ābhanti (ka.)], samantā caturo disā.

353.

‘‘Pañca dāsisatā tuyhaṃ, yā temā paricārikā;

Tā [kā (ka.)] kambukāyūradharā [kambukeyūradharā (sī.)], kañcanāveḷabhūsitā.

354.

‘‘Pallaṅkā bahukā tuyhaṃ, sovaṇṇarūpiyāmayā;

Kadalimigasañchannā [kādalimigasañchannā (sī.)], sajjā gonakasanthatā.

355.

‘‘Yattha tvaṃ vāsūpagatā, sabbakāmasamiddhinī;

Sampattāyaḍḍharattāya [… rattiyā (ka.)], tato uṭṭhāya gacchasi.

356.

‘‘Uyyānabhūmiṃ gantvāna, pokkharaññā samantato;

Tassā tīre tuvaṃ ṭhāsi, harite saddale subhe.

357.

‘‘Tato te kaṇṇamuṇḍo sunakho, aṅgamaṅgāni khādati;

Yadā ca khāyitā āsi, aṭṭhisaṅkhalikā katā;

Ogāhasi pokkharaṇiṃ, hoti kāyo yathā pure.

358.

‘‘Tato tvaṃ aṅgapaccaṅgī [aṅgapaccaṅgā (ka.)], sucāru piyadassanā;

Vatthena pārupitvāna, āyāsi mama santikaṃ.

359.

‘‘Kiṃ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṃ kataṃ;

Kissa kammavipākena, kaṇṇamuṇḍo sunakho tavaaṅgamaṅgāni khādatī’’ti.

360.

‘‘Kimilāyaṃ [kimbilāyaṃ (sī. syā.)] gahapati, saddho āsi upāsako;

Tassāhaṃ bhariyā āsiṃ, dussīlā aticārinī.

361.

‘‘So maṃ aticaramānāya [evamāticaramānāya (syā. pī.)], sāmiko etadabravi;

‘Netaṃ channaṃ [netaṃ channaṃ na (sī.), netaṃ channaṃ netaṃ (ka.)] patirūpaṃ, yaṃ tvaṃ aticarāsi maṃ’.

362.

‘‘Sāhaṃ ghorañca sapathaṃ, musāvādañca bhāsisaṃ;

‘Nāhaṃ taṃ aticarāmi, kāyena uda cetasā.

363.

‘‘‘Sacāhaṃ taṃ aticarāmi, kāyena uda cetasā;

Kaṇṇamuṇḍo yaṃ sunakho, aṅgamaṅgāni khādatu’.

364.

‘‘Tassa kammassa vipākaṃ, musāvādassa cūbhayaṃ;

Satteva vassasatāni, anubhūtaṃ yato hi me;

Kaṇṇamuṇḍo ca sunakho, aṅgamaṅgāni khādati.

365.

‘‘Tvañca deva bahukāro, atthāya me idhāgato;

Sumuttāhaṃ kaṇṇamuṇḍassa, asokā akutobhayā.

366.

‘‘Tāhaṃ deva namassāmi, yācāmi pañjalīkatā;

Bhuñja amānuse kāme, rama deva mayā sahā’’ti.



344.
"你来此七百年，
在那里将成为老迈衰弱；
你的亲属都已逝去，
你回去那里还能做什么？"
345.
"我来此仅七年，享受着天界快乐；
如果我能再得人身，
圣子啊，我定将继续行善。"
346.
他抓住她虚弱的手臂，
将年老的她带回，说道：
"你也要告诉其他来此之人，
'行善可得快乐'。"
347.
"我见到不行善者，
无论鬼神或人类都受苦；
造作能带来快乐之业的人，
无论天神或人类都安乐。"
线饿鬼事第十一
12. 割耳狗饿鬼事
348.
"黄金阶梯铺就，
黄金沙铺地；
那里芬芳美好，
清香令人愉悦。
349.
各种树木遮蔽，
散发各种香气，
各色莲花盛开，
白莲花遍布。
350.
微风送来芳香，
悦耳动听；
天鹅鹤鸟鸣叫，
野鸭声声啼鸣。
351.
众多鸟类栖息，
各种池塘相连；
树木结满果实，
森林开满鲜花。
352.
人间没有这样，
如此精美城池；
你有众多宫殿，
黄金白银所造；
闪耀着光芒照耀，
四方皆被照亮。
353.
你有五百婢女，
作为你的侍从；
她们戴着手环臂钏，
金饰发辫装扮。
354.
你有众多座椅，
黄金白银所造；
斑纹鹿皮覆盖，
铺着长毛地毯。
355.
你住在此处，
满足一切欲望；
到了午夜时分，
你就起身离去。
356.
前往游园之地，
来到莲池边；
你站在池岸边，
翠绿清新之地。
357.
那时割耳狗，
啃食你的肢体；
当你被啃食殆尽，
只剩骨架之时；
你进入莲池中，
身体复原如初。
358.
然后你四肢完好，
美丽可爱动人；
穿上衣服后，
来到我的身边。
359.
"你以身、口、意，
造作了什么恶业？
以何业报的果报，
使割耳狗啃食你的肢体？"
360.
"在基米拉城有个居士，
是位虔诚的优婆塞；
我是他的妻子，
但品行不端有外遇。
361.
当我有外遇时，
丈夫对我这样说：
'这不适当也不恰当，
你对我不忠。'
362.
我发下严重誓言，
说了虚妄的话：
'我没有对你不忠，
无论身体还是心意。
363.
如果我对你不忠，
无论身体还是心意；
愿割耳狗
啃食我的肢体。'
364.
那个业的果报，
加上虚妄语的双重果报；
已经持续了七百年，
割耳狗啃食我的肢体。
365.
天神啊，你对我恩重，
为我的利益而来；
我已脱离割耳狗，
无忧无惧。
366.
天神啊，我向你顶礼，
合掌祈求：
请享受非人之欲，
与我同乐。"

367.

‘‘Bhuttā amānusā kāmā, ramitomhi tayā saha;

Tāhaṃ subhage yācāmi, khippaṃ paṭinayāhi ma’’nti.

Kaṇṇamuṇḍapetivatthu dvādasamaṃ.

13. Ubbaripetavatthu

368.

Ahu rājā brahmadatto, pañcālānaṃ rathesabho;

Ahorattānamaccayā, rājā kālamakrubbatha [rājā kālaṅkarī tadā (sī.)].

369.

Tassa āḷāhanaṃ gantvā, bhariyā kandati ubbarī [uppari (ka.)];

Brahmadattaṃ apassantī, brahmadattāti kandati.

370.

Isi ca tattha āgacchi, sampannacaraṇo muni;

So ca tattha apucchittha, ye tattha susamāgatā.

371.

‘‘Kassa idaṃ āḷāhanaṃ, nānāgandhasameritaṃ;

Kassāyaṃ kandati bhariyā, ito dūragataṃ patiṃ;

Brahmadattaṃ apassantī, ‘brahmadattā’ti kandati’’.

372.

Te ca tattha viyākaṃsu, ye tattha susamāgatā;

‘‘Brahmadattassa bhadante [bhaddante (ka.)], brahmadattassa mārisa.

373.

‘‘Tassa idaṃ āḷāhanaṃ, nānāgandhasameritaṃ;

Tassāyaṃ kandati bhariyā, ito dūragataṃ patiṃ;

Brahmadattaṃ apassantī, ‘brahmadattā’ti kandati’’.

374.

‘‘Chaḷāsītisahassāni, brahmadattassanāmakā;

Imasmiṃ āḷāhane daḍḍhā, tesaṃ kamanusocasī’’ti.

375.

‘‘Yo rājā cūḷanīputto, pañcālānaṃ rathesabho;

Taṃ bhante anusocāmi, bhattāraṃ sabbakāmada’’nti.

376.

‘‘Sabbe vāhesuṃ rājāno, brahmadattassanāmakā;

Sabbevacūḷanīputtā, pañcālānaṃ rathesabhā.

377.

‘‘Sabbesaṃ anupubbena, mahesittamakārayi;

Kasmā purimake hitvā, pacchimaṃ anusocasī’’ti.

378.

‘‘Ātume itthibhūtāya, dīgharattāya mārisa;

Yassā me itthibhūtāya, saṃsāre bahubhāsasī’’ti.

379.

‘‘Ahu itthī ahu puriso, pasuyonimpi āgamā;

Evametaṃ atītānaṃ, pariyanto na dissatī’’ti.

380.

‘‘Ādittaṃ vata maṃ santaṃ, ghatasittaṃva pāvakaṃ;

Vārinā viya osiñcaṃ, sabbaṃ nibbāpaye daraṃ.

381.

‘‘Abbahī vata me sallaṃ, sokaṃ hadayanissitaṃ;

Yo me sokaparetāya, patisokaṃ apānudi.

382.

‘‘Sāhaṃ abbūḷhasallāsmi, sītibhūtāsmi nibbutā;

Na socāmi na rodāmi, tava sutvā mahāmunī’’ti.

383.

Tassa taṃ vacanaṃ sutvā, samaṇassa subhāsitaṃ;

Pattacīvaramādāya, pabbaji anagāriyaṃ.

384.

Sā ca pabbajitā santā, agārasmā anagāriyaṃ;

Mettācittaṃ abhāvesi, brahmalokūpapattiyā.

385.

Gāmā gāmaṃ vicarantī, nigame rājadhāniyo;

Uruvelā nāma so gāmo, yattha kālamakrubbatha.



367.
"我已享受非人之欲，与你同乐；
美丽的女子啊，我请求你，
请快些送我回去。"
割耳狗饿鬼事第十二
13. 优婆离饿鬼事
368.
有位名叫梵施的国王，是般遮罗国最优秀的战车手；
日夜流逝，国王去世。
369.
他的妻子优婆离来到火葬场，
痛哭流涕；
看不见梵施，不断呼喊"梵施啊"。
370.
一位具足戒行的圣者，
来到那里；
他询问在场聚集的人们。
371.
"这是谁的火葬场，
散发着各种香气？
谁的妻子在为远去的丈夫哭泣？
看不见梵施，呼喊着'梵施啊'。"
372.
在场聚集的人们
回答说：
"尊者，这是梵施的，是梵施的，善者啊。
373.
这是他的火葬场，
散发着各种香气；
他的妻子在为远去的丈夫哭泣，
看不见梵施，呼喊着'梵施啊'。"
374.
"八万六千个叫梵施的人，
都在这火葬场火化；
你为其中哪一个悲伤？"
375.
"尊者，我哀悼的是
朱拉尼王的儿子，般遮罗国最优秀的战车手，
那位满足我一切愿望的丈夫。"
376.
"所有叫梵施的国王，
都是朱拉尼的儿子，
都是般遮罗国最优秀的战车手。
377.
你曾依次成为
他们每个人的王后；
为何抛弃前面的，
只为最后一个悲伤？"
378.
"善者啊，我作为女人
已经很长时间了，
你说我在轮回中
多次作为女人。"
379.
"你曾是女人也曾是男人，
也曾投生为动物；
如此过去世，
看不到尽头。"
380.
"我如被点燃，
如被油浇的火焰，
您如水浇灭，
熄灭我所有忧愁。
381.
您拔除了我心中
忧愁的毒箭，
为我这忧愁者
驱散了对丈夫的思念。
382.
我已拔除毒箭，
内心清凉寂静；
听了您的话，大圣者，
我不再忧愁哭泣。"
383.
听了这位沙门
善说的话语后，
她带着钵和袈裟，
出家为无家者。
384.
她从在家
出家为无家者后，
修习慈心，
为往生梵天界。
385.
她游行于村落、
城镇和王城之间，
最后在优楞毗罗村（今印度比哈尔邦菩提伽耶附近）
命终。

386.

Mettācittaṃ ābhāvetvā, brahmalokūpapattiyā;

Itthicittaṃ virājetvā, brahmalokūpagā ahūti.

Ubbaripetavatthu terasamaṃ.

Ubbarivaggo dutiyo niṭṭhito.

Tassuddānaṃ –

Mocakaṃ [paṇḍu (sabbattha)] mātā mattā [pitā (sī. ka.), patiyā (syā.)] ca, nandā kuṇḍalīnā ghaṭo;

Dve seṭṭhī tunnavāyo ca, uttara [vihāra (sabbattha)] suttakaṇṇa [sopāna (sabbattha)] ubbarīti.

386.
修习慈心，
为往生梵天界；
放下女性之心，
往生梵天界。
优婆离饿鬼事第十三
第二 优婆离品完结
其摘要如下：
解脱者、母亲、醉者、
难陀、戴耳环者、水罐；
两个长者、裁缝、
优多罗、线、割耳、优婆离。


